Hukuk davalarında gerekçeli kararın, tarafların talebi olmadan tebliğ edilmemesi kuralının, kanun yolu süreleri açısından pratik sonucu nedir?

Hukuk davalarında gerekçeli kararın tarafların talebi olmadan tebliğ edilmemesi kuralının kanun yolu süreleri açısından en önemli pratik sonucu, bu sürelerin kendiliğinden işlemeye başlamamasıdır. Hukuk yargılamasında istinaf veya temyiz gibi kanun yolu başvuru süreleri, gerekçeli kararın taraflara 'tebliği' ile başlar (HMK m. 345, 361). Taraflardan herhangi biri, kararın tebliğini talep etmediği sürece, karar kesinleşmez ve kanun yolu süreleri de işlemeye başlamaz. Bu durum, taraflara kanun yoluna başvurma kararını ve hazırlığını yapmak için esneklik tanır. Bir taraf, kararı tebliğe çıkartarak süreyi kendi lehine ve karşı taraf aleyhine başlatabilir. Bu usul, taraflarca getirilme ve tasarruf ilkesinin bir sonucudur. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/gerekceli-karar/)