Danıştay 3. Dairesi'nin E:2013/2078 K:2013/6157 sayılı kararında, iki farklı vergi mahkemesi kararının çelişkili olmasına rağmen yargılamanın yenilenmesi talebi neden hukuka aykırı bulunmuştur? Kararda 'ilamların ayniyeti' kavramı nasıl yorumlanmıştır?

Danıştay 3. Dairesi'nin ilgili kararında, İYUK m. 53/1-h bendine dayalı yargılamanın yenilenmesi talebi hukuka aykırı bulunmuştur. Çünkü bu bendin uygulanabilmesi için iki kararın 'tarafları, konusu ve sebebi'nin aynı olması, yani 'ilamların ayniyeti' şartının gerçekleşmesi gerekmektedir. Somut olayda, taraflar ve eylemin hukuki niteliği (kaçakçılığa yardım cezası) aynı olsa da, kararlardan biri 1998 yılına ilişkin kesilen ceza hakkında, diğeri ise 1997 yılına ilişkin kesilen ceza hakkındadır. Danıştay, vergilendirme dönemlerinin farklı olmasının, davaların 'konu'sunu farklılaştırdığı sonucuna varmıştır. Her vergilendirme dönemi ayrı bir hukuki uyuşmazlık konusu oluşturduğundan, bu iki karar arasında 'konu birliği' ve dolayısıyla 'ilamların ayniyeti' bulunmamaktadır. Konusu farklı olan kararların birbiriyle çelişkili olması, İYUK m. 53/1-h anlamında bir yargılamanın yenilenmesi sebebi teşkil etmez. Bu nedenle ilk derece mahkemesinin, konusu farklı olan bu kararları çelişkili kabul ederek yargılamanın yenilenmesine karar vermesi hukuka aykırı bulunarak bozulmuştur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/iyuk-madde-53-yargilamanin-yenilenmesi.html)