Yargıtay 5. Ceza Dairesi E:2013/6238, K:2014/13383 sayılı kararında, belediyenin muhasebe sorumlusu olan sanığın eylemi neden 'zimmete azmettirme' yerine 'denetim görevinin ihmaliyle zimmete neden olma' (TCK m. 251/2) olarak nitelendirilmiştir?

İlgili Yargıtay kararında, sanığın zimmet eylemine fail veya şerik (ortak) olarak katıldığına dair yeterli delil bulunmadığı belirtilmiştir. Yani sanığın zimmet suçuna iştirak kastı ispatlanamamıştır. Ancak, belediyenin muhasebe sorumlusu olan bu sanığın, diğer sanığın sigorta primleri için tahsil ettiği paraları ilgili kuruma yatırmadığını 'rutin bir denetimle' tespit etmesinin mümkün olduğu vurgulanmıştır. Sanığın bu denetim görevini kasten ihmal etmesi, diğer sanığın zimmet suçunu işlemesine imkân sağlamıştır. Bu durum, TCK m. 251/1'deki (kasten göz yumarak suça iştirak) veya TCK m. 247'deki (doğrudan zimmet) suçun unsurlarını değil, TCK m. 251/2'de düzenlenen 'denetim görevini ihmal ederek, zimmet veya irtikap suçunun işlenmesine imkan sağlayan kamu görevlisi' suçunun unsurlarını oluşturmaktadır. Bu nedenle Yargıtay, ilk derece mahkemesinin 'zimmete azmettirme' şeklindeki nitelendirmesini hatalı bularak, eylemin TCK m. 251/2 kapsamında yeniden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/tck-madde-251-denetim-gorevinin-ihmali-sucu.html)