Anayasa'nın 141/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca 'gerekçeli karar' hakkı ne anlama gelmektedir ve mahkeme kararlarında gerekçe bulunmamasının hukuki sonucu nedir?

'Gerekçeli karar' hakkı, Anayasa'nın 141/3. maddesinde 'bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır' hükmüyle güvence altına alınmış anayasal bir haktır. Bu hak, mahkemelerin verdikleri hükümlerin hangi hukuki sebeplere dayandığını, delilleri nasıl değerlendirdiğini, maddi vakalar ile ulaşılan sonuç arasında nasıl bir mantıksal bağ kurduğunu ayrıntılı bir şekilde açıklaması zorunluluğunu ifade eder. Gerekçeli karar, tarafların, haklarındaki kararın neden verildiğini anlamalarını ve kanun yollarına başvururken iddialarını somutlaştırabilmelerini sağlar. Bu hak, aynı zamanda adil yargılanma hakkının da bir parçasıdır. Mahkeme kararlarında tatmin edici bir gerekçenin bulunmaması, kanun yolu denetiminde 'kesin hukuka aykırılık' hali ve 'mutlak bozma sebebi' olarak kabul edilir. Gerekçesiz bir karar, hukuki denetimin yapılmasını imkânsız kıldığı ve yargılamanın şeffaflığı ilkesini ihlal ettiği için üst mahkemeler tarafından bozulur. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/gerekceli-karar/)