Eser sözleşmesinde yüklenicinin ayıptan sorumluluğunun doğması için gereken 'şekli şartlar' nelerdir? İş sahibinin bu şartları yerine getirmemesinin hukuki sonucu nedir?

Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 474. maddesi uyarınca, yüklenicinin ayıptan sorumluluğunun doğabilmesi için iş sahibinin yerine getirmesi gereken şekli şartlar (külfetler) şunlardır: 1) Eseri Gözden Geçirme (Muayene) Külfeti: İş sahibi, eserin tesliminden sonra, işlerin olağan akışına göre imkân bulur bulmaz eseri gözden geçirmek zorundadır. Bu gözden geçirme, dürüst, orta zekâlı ve makul bir iş sahibinden beklenecek özeni kapsamalıdır. 2) Ayıbı Bildirme (İhbar) Külfeti: İş sahibi, gözden geçirme sonucunda eserde ayıp tespit ederse, bunu 'uygun bir süre içinde' yükleniciye bildirmek zorundadır. Ayıp 'gizli ayıp' niteliğindeyse, yani olağan bir gözden geçirmeyle anlaşılamayıp sonradan ortaya çıkmışsa, iş sahibi bu ayıbı 'derhal' (gecikmeksizin) bildirmelidir. İş sahibinin bu külfetleri yerine getirmemesi durumunda, ayıplı eseri kabul etmiş sayılır. Bunun hukuki sonucu ise, iş sahibinin TBK m. 475'te sayılan ayıptan doğan seçimlik haklarını (sözleşmeden dönme, bedelden indirim isteme, ücretsiz onarım isteme) kaybetmesidir. Ancak yüklenicinin ayıbı kasten gizlemesi durumu bu kuralın istisnasıdır.