HMK m. 412(4) uyarınca, 'tahkim sözleşmesinin henüz doğmamış olan bir uyuşmazlığa ilişkin olduğu itirazında bulunulamaz.' Bu kuralın pratik anlamı nedir ve bu tür bir uyuşmazlığın doğup doğmadığına kim karar verir?

Bu kuralın pratik anlamı, tarafların bir sözleşme yaparken, o sözleşmeden gelecekte doğması 'muhtemel' olan tüm uyuşmazlıklar için geçerli bir tahkim şartı koyabilecekleridir. Bir taraf, uyuşmazlık ortaya çıktığında, 'sözleşmeyi imzalarken ortada bir uyuşmazlık yoktu, dolayısıyla bu tahkim şartı geçersizdir' şeklinde bir itirazda bulunamaz. Tahkim anlaşmaları, sadece mevcut (doğmuş) uyuşmazlıklar için değil, aynı zamanda ileride doğabilecek (henüz doğmamış) uyuşmazlıklar için de yapılabilir. Maddenin gerekçesinde belirtildiği gibi, sözleşme gereği tahkim yolu ile çözülecek bir uyuşmazlığın somut olarak 'doğmuş olup olmadığı' konusundaki karar, mahkemeye değil, bizzat 'hakem veya hakemler' tarafından verilecektir. Bu, hakemlerin kendi yetkileri hakkında karar verme (Kompetenz-Kompetenz) ilkesinin bir yansımasıdır.