Metindeki analize göre, 'olası kast' ile 'bilinçli taksir' arasındaki ayrımın ceza adaleti açısından yarattığı sorunlara karşı yazar tarafından nasıl bir çözüm önerisi ima edilmektedir?

Yazar, bu iki kavram arasındaki 'bıçak sırtı' ayrımın özellikle ceza ve infaz miktarlarında yarattığı derin farklılıkların adalet duygusunu zedelediğini belirtmektedir. Metnin sonunda, bu soruna yönelik bir çözüm önerisi ima edilmektedir: 'Kastın muhtemeli olmayacağından bahisle olası kast kaldırılacak olduğunda veya mevcut durumda bile, bilinçli taksirle işlenen suçlarda ceza sorumluluğunda ve cezaların infazında adaleti sağlayacak bir değişikliğe gidilmesi gerektiği...' Bu ifade, iki olası çözüm yoluna işaret etmektedir: 1) Olası kast kavramının ceza hukukundan tamamen çıkarılması ve bu tür eylemlerin 'ağır (yoğun) taksir' gibi yeni bir kategori altında, taksir sorumluluğu içinde ama basit taksirden daha ağır cezalarla değerlendirilmesi. 2) Olası kast kavramı korunsa bile, özellikle çok sayıda ölüme yol açan 'bilinçli taksir' eylemleri için öngörülen cezaların ve infaz koşullarının ağırlaştırılması, böylece olası kast ile arasındaki makasın daraltılması. Yazar, bilinçli taksirle işlenen ve çok ağır sonuçlar doğuran suçlarda mevcut ceza ve infaz rejiminin yetersiz kaldığını savunmaktadır.