Bir trafik kazasında, yolun ve aracın özelliklerinin 'makas atma' gibi tehlikeli bir manevraya elverişsiz olduğunu bilmesine rağmen bu eylemi gerçekleştiren sürücünün bu bilgisi, manevi unsurun (olası kast/bilinçli taksir) tespitinde nasıl bir rol oynar?

Sürücünün bu bilgisi, manevi unsurun tespitinde kritik bir rol oynar ve eylemin 'olası kast' olarak nitelendirilme ihtimalini güçlendirir. Metindeki analize göre, bilinçli taksirin temelinde, failin 'neticenin gerçekleşmeyeceğine duyduğu güven' yatar. Eğer sürücü, kullandığı aracın (örneğin yüksek bir hafif ticari araç) yol tutuşunun zayıf olduğunu, yolun dar veya kaygan olduğunu biliyorsa, yapacağı tehlikeli manevra sonucunda bir kaza olmayacağına dair makul ve meşru bir güven duyması mantıken mümkün değildir. Bu durumda fail, kazanın gerçekleşme ihtimalinin çok yüksek olduğunu öngörmekte, ancak bu riske rağmen eylemine devam etmektedir. Bu tavır, neticenin gerçekleşmeyeceğine duyulan bir güvenden ziyade, muhtemel neticeyi umursamama, 'olursa olsun' diyerek kabullenme anlamına gelir ki bu da olası kastın tanımına uyar. Dolayısıyla, failin bu konudaki bilgisi, bilinçli taksirden olası kasta geçişte önemli bir delil teşkil eder.