Metindeki Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin E:2016/4735 K:2017/259 sayılı kararında, sözleşmedeki tahkim şartı neden geçersiz kabul edilmiştir? Karşı oyda bu duruma hangi gerekçeyle itiraz edilmiştir?

Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, sözleşmenin 37. maddesindeki tahkim şartını geçersiz kabul etmiştir çünkü şartın mutlak ve kesin bir tahkim iradesi ortaya koymadığına karar vermiştir. Maddenin birinci fıkrası 'sözleşmenin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlıklar hakemlik yoluyla çözülecektir' derken, üçüncü fıkrası 'hakemlik yoluyla çözülmesi mümkün olmayan hususlarda ve sözleşme ve eklerinde belirtilen durumlarda başvuru makamı İstanbul mahkemeleri ve icra daireleridir' hükmünü içermektedir. Yargıtay çoğunluğu, bu ikinci ifadenin, uyuşmazlığın kesin olarak hakemde çözüleceğine dair iradeyi zayıflattığını ve belirsizleştirdiğini, bu nedenle tahkim iradesinin 'mutlak ve kesin olmadığını' ve şartın hükümsüz olduğunu belirtmiştir. Karşı oyda ise, bu ayrımın HMK m.412/1'de yer alan 'uyuşmazlıkların tamamı veya bir kısmının' tahkime götürülebileceği ilkesine uygun olduğu, ikinci cümlenin sadece 'hakemde çözülmesi mümkün olmayan kısma' ilişkin olduğu ve bu nedenle tahkim şartını ortadan kaldırmayacağı savunulmuştur.