Bir trafik kazasında, 'makas atarak' kazaya sebebiyet veren failin, kanında yasal sınırın üzerinde alkol tespit edilmesi, eyleminin 'olası kast' mı yoksa 'bilinçli taksir' mi olarak nitelendirilmesinde nasıl bir etkiye sahiptir?

Alkol tespiti, failin manevi unsurunun belirlenmesinde önemli bir delildir ve genellikle eylemin 'bilinçli taksir' olarak nitelendirilmesini güçlendirir. Bunun nedeni şudur: TCK m.22/3'teki bilinçli taksir, failin 'neticenin gerçekleşmeyeceğine duyduğu güvenle' hareket etmesini gerektirir. Alkol, kişinin muhakeme yeteneğini zayıflatır, risk algısını düşürür ve kendine olan güvenini yapay bir şekilde artırır. Alkollü bir sürücünün, normalde yapmayacağı tehlikeli bir manevrayı, alkolün etkisiyle 'ben bunu yaparım, bir şey olmaz' şeklinde temelsiz bir özgüvenle yapması daha olasıdır. Bu durum, failin neticeyi öngörmesine rağmen, alkolün yarattığı cüret ve muhakeme zayıflığı nedeniyle gerçekleşmeyeceğine inanarak hareket ettiğini, yani 'bilinçli taksirle' davrandığını gösteren güçlü bir karinedir. Olası kastta ise, failin neticeyi daha soğukkanlı bir şekilde kabullenmesi ve umursamaması aranır. Alkol, bu soğukkanlı kabullenişten ziyade, 'gerçekleşmeyeceğine dair temelsiz güveni' destekler niteliktedir.