Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin E:2016/4735 K:2017/259 sayılı kararındaki muhalefet şerhinde (karşı oyda), çoğunluk görüşünden farklı olarak, sözleşmedeki tahkim şartının neden geçerli kabul edilmesi gerektiği savunulmuştur?

Muhalefet şerhinde, HMK m.412/1'deki '...uyuşmazlıkların tamamı veya bir kısmının çözümünün hakem veya hakem kuruluna bırakılması...' hükmüne vurgu yapılmıştır. Karşı oy kullanan üyeler, sözleşmedeki 'Hakemlik yoluyla çözülmesi mümkün olmayan hususlarda... başvuru makamı İstanbul Mahkemeleridir' şeklindeki ifadenin, tahkim iradesini ortadan kaldırmadığını, aksine kanunun izin verdiği şekilde uyuşmazlığın 'kısmen' tahkime götürülmesini düzenlediğini savunmuşlardır. Onlara göre, taraflar hangi uyuşmazlıkların hakemde, hangilerinin ise mahkemede çözüleceğini belirlemişlerdir. Bu durum, HMK m.412/1'in lafzına ve ruhuna uygundur ve tahkim iradesinin mutlak ve kesin olmadığını değil, sadece kapsamının sınırlandırıldığını gösterir. Bu nedenle, çoğunluğun tahkim şartını tamamen geçersiz sayan yorumunun, kanunun 'kısmi tahkime' imkan veren hükmüne aykırı olduğu gerekçesiyle karara muhalif kalmışlardır.