Bir trafik kazasında, yolun ve aracın özelliklerini çok iyi bilen, ralli eğitimi almış deneyimli bir sürücünün, sınırları zorlayarak yaptığı tehlikeli bir manevra sonucu ölüme neden olması durumunda, bu eylemin 'bilinçli taksir' olarak nitelendirilme olasılığı, acemi bir sürücüye göre neden daha yüksektir?

Bu durumun bilinçli taksir olarak nitelendirilme olasılığının daha yüksek olmasının nedeni, 'neticenin gerçekleşmeyeceğine duyulan güvenin' sübjektif ve objektif olarak temellendirilebilmesidir. Bilinçli taksirin (TCK m.22/3) temel unsuru, failin öngördüğü neticenin gerçekleşmeyeceğine 'kişisel yetenekleri veya sair bir sebebe dayanarak' güvenmesidir. Deneyimli ve ralli eğitimi almış bir sürücü, aracının ve yolun limitlerini, manevranın risklerini acemi bir sürücüye göre çok daha iyi bilir. Bu bilgi ve tecrübe, onun 'Ben bu manevrayı yaparım, kaza olmaz' şeklindeki güveninin, acemi bir sürücünün temelsiz özgüvenine göre daha makul bir temele dayandığını gösterir. Acemi sürücünün aynı eylemi, riskleri tam olarak öngörememesi veya umursamaması nedeniyle 'olası kasta' daha yakınken, deneyimli sürücünün eylemi, yeteneklerine aşırı güvenerek riski göze alması ancak neticeyi istememesi nedeniyle 'bilinçli taksire' daha yakındır. Mahkeme, failin bu kişisel özelliklerini, manevi unsurun tespitinde önemli bir kriter olarak değerlendirecektir.