5237 sayılı TCK'nın 2. maddesinde yer alan 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesinin bir unsuru olan 'belirlilik' ilkesi, kanun metinlerinin nasıl kaleme alınmasını gerektirir?

'Belirlilik' ilkesi, 'suçta ve cezada kanunilik' ilkesinin temel bir alt unsurudur. Bu ilke, bir suç tanımını içeren kanun metninin, hem vatandaşlar hem de uygulayıcılar (hakim, savcı) açısından herhangi bir şüpheye veya keyfiyete yer vermeyecek şekilde 'açık, net, anlaşılır ve uygulanabilir' olmasını gerektirir. Metindeki Anayasa Mahkemesi kararı değerlendirmesinde de belirtildiği gibi, 'Kanun metni; bireylerin, gerektiğinde hukuki yardım alarak, hangi somut fiil ve olguya hangi hukuksal yaptırımın veya sonucun bağlandığını belirli bir açıklık ve kesinlikte öngörebilmelerine imkan verecek düzeyde kaleme alınmalıdır.' Çok genel, soyut, muğlak ve yoruma aşırı derecede açık ifadeler (örneğin 'onur ve şerefe aykırı hareket' gibi), idarenin veya yargının keyfi uygulamalarına zemin hazırlayacağı için belirlilik ilkesine aykırıdır. Kanun, hangi eylemin yasak olduğunu ve bu yasağı ihlal etmenin sonucunun ne olacağını net bir şekilde ortaya koymalıdır.