TCK m.157 kapsamındaki basit dolandırıcılık suçu ile TCK m.141 kapsamındaki hırsızlık suçu arasındaki temel ayrım, 'zilyetliğin devri' açısından nasıl gerçekleşir?

İki suç arasındaki temel ayrım, malın zilyetliğinin (fiili hakimiyetinin) faile nasıl geçtiğidir. Hırsızlık suçunda (TCK m.141), fail, malın zilyetliğini malikin veya zilyedin 'rızası olmaksızın', ondan habersizce veya zor kullanmadan alarak kendisine geçirir. Burada zilyetliğin devrinde bir rıza yoktur. Dolandırıcılık suçunda (TCK m.157) ise, fail hileli davranışlarla mağdurun iradesini fesada uğratır ve mağdur, bu aldatmanın etkisiyle malın zilyetliğini 'kendi rızasıyla' faile devreder. Rıza vardır, ancak bu rıza hile ile sakatlanmıştır. Örneğin, bir kişinin cüzdanını cebinden habersizce almak hırsızlıktır. Ancak o kişiye 'Ben polisim, cüzdanınızı incelemem gerekiyor' diyerek cüzdanı teslim alıp kaçmak dolandırıcılıktır. İkinci durumda, cüzdan mağdurun aldatılmış rızasıyla teslim edilmiştir.