TCK m.92'de düzenlenen ve organını satan kişiye ceza indirimi veya cezasızlık getiren 'zorunluluk hali'nin, TCK m.25/2'de düzenlenen genel 'zorunluluk hali'nden farkı nedir? Neden kanun koyucu özel bir düzenlemeye ihtiyaç duymuştur?

İki düzenleme arasındaki temel fark, aranan şartların ağırlığıdır. TCK m.25/2'deki genel zorunluluk halinin uygulanabilmesi için, 'ağır ve muhakkak bir tehlike' olması ve bu tehlikeden 'başka suretle korunma olanağının bulunmaması' gibi çok ağır ve objektif şartlar aranır. TCK m.92'de ise kanun koyucu daha esnek bir düzenleme getirmiştir. Burada kişinin 'içinde bulunduğu sosyal ve ekonomik koşullar'ın göz önünde bulundurulması yeterlidir. Kanun koyucu, organını satma noktasına gelen bir kişinin genellikle ağır sosyal ve ekonomik baskı altında olduğunu varsayarak, TCK m.25/2'nin katı şartlarını aramaksızın hakime cezada indirim yapma veya tamamen ceza vermekten vazgeçme konusunda geniş bir takdir yetkisi tanımıştır. Bu özel düzenlemeye ihtiyaç duyulmasının sebebi, organ ticareti gibi hassas bir konuda, sadece suçu cezalandırmak değil, aynı zamanda bu suça itilen kişilerin içinde bulunduğu zor durumu da dikkate alarak daha hakkaniyetli bir çözüme ulaşma amacıdır.