Metindeki 'makas atma' kazası örneğinde, failin kazadan sonra durmayıp yoluna devam etmesi, onun manevi unsurunun (olası kast/bilinçli taksir) belirlenmesinde nasıl bir rol oynar?

Failin kazadan sonra durmayıp yoluna devam etmesi, onun manevi unsurunun belirlenmesinde önemli bir delil teşkil eder. Bu davranış, failin meydana gelen neticeye karşı tam bir kayıtsızlık ve umursamazlık içinde olduğunu gösterir. Bilinçli taksirle hareket eden bir kişinin, öngörmediği ancak gerçekleşen kaza sonucu şok yaşaması, durup yardım etmeye çalışması veya en azından paniklemesi beklenir. Oysa, kazaya neden olduktan sonra hızını kesmeden olay yerinden uzaklaşması, 'olursa olsun' şeklindeki bir kabullenmeyi, yani olası kastı (dolus eventualis) destekleyen güçlü bir emaredir. Bu davranış, failin sadece kendi eyleminin sonuçlarından değil, aynı zamanda mağdurların durumundan da sorumlu hissetmediğini, neticeyi tamamen göze aldığını ortaya koyar ve mahkemenin olası kast yönünde bir kanaat oluşturmasını kolaylaştırır.