Yabancı ülkede işlenen bir suç nedeniyle Türkiye'de yargılama yapılabilmesi için CMK m. 14, yetkiyi sanığın yakalandığı yer veya yerleşim yerine vermektedir. Ancak maddenin ikinci fıkrası, 'suçun işlendiği yere daha yakın olan yer mahkemesine' Yargıtay tarafından yetki verilebileceğini düzenlemektedir. Bu istisnai yetki kuralının amacı ve uygulanma koşulları nelerdir?

CMK m. 14/2'de düzenlenen bu istisnai yetki kuralının temel amacı, 'usul ekonomisi' ve 'delillere daha kolay ulaşım'dır. Yabancı bir ülkede işlenen suçla ilgili delillerin büyük bir kısmı (tanıklar, olay yeri incelemesi vb.) o ülkede veya o ülkeye yakın bölgelerde olabilir. Sanığın Türkiye'deki yerleşim yeri ise, suçun işlendiği ülkeden coğrafi olarak çok uzakta olabilir. Örneğin, İran'da işlenen bir suçta sanığın yerleşim yeri Edirne ise, yargılamanın Edirne'de yapılması delillerin toplanmasını zorlaştırabilir ve masraflı hale getirebilir. Bu durumda, suçun işlendiği İran'a coğrafi olarak daha yakın olan Van veya Ağrı gibi bir mahkemenin yetkili kılınması, yargılamanın daha hızlı ve etkin yürütülmesini sağlayabilir. Bu yetkinin verilebilmesi için şu koşullar gereklidir: 1) Yargılamanın yabancı ülkede işlenen bir suça ilişkin olması. 2) Cumhuriyet savcısı, şüpheli veya sanığın bu yönde bir 'istemi' olması. 3) Yargıtay'ın bu istemi uygun bularak karar vermesi. Yargıtay, bu kararı verirken yargılamanın selametini ve usul ekonomisini göz önünde bulunduracaktır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-14-madde-cmk/)