Boşanma davalarında 'özel boşanma sebepleri' ile 'genel boşanma sebepleri' arasındaki temel fark nedir? Zina (TMK m.161) neden 'mutlak' bir boşanma sebebi iken, haysiyetsiz hayat sürme (TMK m.163) neden 'nisbi' bir boşanma sebebidir? Hakimin takdir yetkisi bu iki sebep arasında nasıl farklılaşır?

Özel ve genel boşanma sebepleri arasındaki temel fark, kanunun belirli olguları doğrudan boşanma sebebi olarak kabul edip etmemesidir. Özel boşanma sebepleri (Zina, Hayata kast, Terk vb.) kanunda spesifik olarak sayılmış olaylardır. Genel boşanma sebebi ise (Evlilik birliğinin temelden sarsılması - TMK m.166) daha soyut olup, evliliği çekilmez hale getiren her türlü olayı kapsayabilir. Bir boşanma sebebinin 'mutlak' olması, o sebebin varlığının ispatlanması halinde, hakimin evlilik birliğinin sarsılıp sarsılmadığını ayrıca araştırmadan boşanmaya karar vermek zorunda olması demektir. Zina (TMK m.161) mutlak bir sebeptir; zinanın ispatı boşanma için yeterlidir. 'Nisbi' bir boşanma sebebi ise, o sebebin varlığı ispatlansa dahi, bu durumun diğer eş için ortak hayatı çekilmez hale getirip getirmediğinin hakim tarafından ayrıca takdir edilmesi gerektiği anlamına gelir. Haysiyetsiz hayat sürme (TMK m.163) nisbi bir sebeptir; bu eylemin varlığı tek başına boşanma için yeterli olmayıp, diğer eş için ortak yaşamın ondan beklenemez hale gelmiş olması şartı da aranır. Dolayısıyla, mutlak sebeplerde hakimin takdir yetkisi sınırlı iken, nisbi sebeplerde daha geniştir (Kaynak: bosanma-davasi.html).