TCK m.13'te düzenlenen 'evrensellik ilkesi' uyarınca, hangi suçlar failin vatandaşlığına veya suçun işlendiği yere bakılmaksızın Türk kanunlarına göre Türkiye'de yargılanır? Bu maddede sayılan suçlar için Adalet Bakanı'nın talebinin (kovuşturma şartı) rolü nedir ve hangi suç grupları bu talepten istisna tutulmuştur?

TCK m.13, evrensellik ilkesini benimseyerek, insanlığın ortak değerlerini ve devletin temel çıkarlarını koruyan belirli suçların, nerede ve kim tarafından işlenirse işlensin Türkiye'de yargılanabileceğini düzenler. Bu suçlar şunlardır: a) Soykırım ve insanlığa karşı suçlar, b) Devletin güvenliğine, anayasal düzene, milli savunmaya ve devlet sırlarına karşı işlenen suçlar, c) İşkence, d) Çevrenin kasten kirletilmesi, e) Uyuşturucu imal ve ticareti, f) Parada sahtecilik, mühürde sahtecilik, g) Fuhuş, i) Ulaşım araçlarının kaçırılması. TCK m.13/2'ye göre, bu suçlardan dolayı Türkiye'de yargılama yapılması kural olarak Adalet Bakanı'nın talebine bağlıdır. Bu, bir kovuşturma şartıdır. Ancak, bu kuralın önemli bir istisnası vardır: TCK'nın İkinci Kitap, Dördüncü Kısım altındaki Üçüncü, Dördüncü, Beşinci, Altıncı ve Yedinci Bölümlerde yer alan suçlar (Devletin egemenlik alametlerine, güvenliğine, anayasal düzene, milli savunmaya ve devlet sırlarına karşı suçlar) için Adalet Bakanı talebi aranmaz; bu suçlarda soruşturma ve kovuşturma re'sen yapılır (Kaynak: tck-madde-13-diger-suclar.html).