Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 217. maddesinin 2. fıkrasında yer alan 'Yüklenen suç, hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir' hükmü ne anlama gelmektedir?

Bu hüküm, ceza yargılamasında 'delil serbestisi' ilkesini benimserken, bu serbestiye önemli bir sınır getirmiştir: Delilin 'hukuka uygun' bir şekilde elde edilmiş olması. Yani, kanuna, Anayasaya ve evrensel hukuk ilkelerine aykırı yöntemlerle (örneğin, işkence, tehdit, hukuka aykırı arama) elde edilen deliller, ispat aracı olarak kullanılamaz ve mahkumiyet hükmüne dayanak yapılamaz.