5271 sayılı CMK'nın 'Suçun niteliğinin değişmesi' başlıklı 226. maddesinin ceza muhakemesindeki temel amacı nedir? Bu maddenin, 'davasız yargılama olmaz' (CMK m. 225/1) ilkesi ile ilişkisini açıklayınız.

CMK m. 226'nın temel amacı, sanığın **savunma hakkını güvence altına almaktır**. Bu madde, sanığın, hakkında hangi suçlamayla yargılandığını ve hangi kanun maddesi uyarınca cezalandırılma ihtimali olduğunu bilerek, savunmasını buna göre hazırlama ve yapma hakkını temin eder. Mahkemenin, yargılama sırasında fiilin hukuki niteliğini iddianamedekinden farklı değerlendirmesi durumunda, sanığı bu yeni durumdan haberdar etmeden ve ona bu yeni nitelemeye karşı savunma yapma imkanı tanımadan mahkumiyet kararı vermesini engeller. Bu maddenin, 'davasız yargılama olmaz' (CMK m. 225/1) ilkesiyle yakın bir ilişkisi vardır. CMK m. 225/1, mahkemenin ancak iddianamede gösterilen fiil ve fail hakkında hüküm kurabileceğini belirtir. Bu ilke, yargılamanın sınırlarını çizer. CMK m. 226 ise bu ilkenin bir uzantısı ve güvencesidir. Mahkeme, iddianamedeki fiille bağlıdır ancak o fiilin hukuki nitelendirmesiyle bağlı değildir. Fiili farklı bir suç olarak niteleyebilir. İşte CMK m. 226, mahkemenin bu niteleme serbestisini kullanırken, sanığın savunma hakkını ihlal etmemesi için bir 'usul güvencesi' getirir. Yani, mahkeme fiilin niteliğini değiştirebilir ama bunu sanığa haber verip ona 'ek savunma hakkı' tanıdıktan sonra yapabilir. Bu, yargılamanın sınırlarının (fiil) korunması ile mahkemenin hukuki değerlendirme serbestisi arasında, sanığın savunma hakkı lehine bir denge kurar.