TCK m. 64 uyarınca sanığın ölümü halinde kamu davası düşer. Ancak aynı maddenin 1. fıkrasında yer alan 'niteliği itibarıyla müsadereye tabi eşya ve maddi menfaatler hakkında davaya devam olunarak bunların müsaderesine hükmolunabilir' istisnasının hukuki temelini ve Anayasa'nın 38. maddesindeki 'cezaların şahsiliği' ilkesiyle ilişkisini tartışınız.
TCK m. 64/1'deki bu istisnanın hukuki temeli, müsaderenin bir 'ceza' değil, bir 'güvenlik tedbiri' olmasıdır. **Cezaların Şahsiliği İlkesi (Anayasa m. 38):** Bu ilke, bir kimsenin işlediği suçtan dolayı ancak kendisinin cezalandırılabileceğini, ceza sorumluluğunun mirasçılara veya başka üçüncü kişilere yansıtılamayacağını ifade eder. Sanığın ölümüyle birlikte, hapis veya adli para cezası gibi 'cezalar' şahsi olduğu için infaz kabiliyetini yitirir ve kamu davası düşer. Bu, ilkenin doğrudan bir sonucudur. **Müsaderenin Niteliği:** Müsadere ise, suçun işlenmesiyle ilgili olan veya suçtan elde edilen 'eşya' veya 'maddi menfaatin' mülkiyetinin devlete geçirilmesini sağlayan bir güvenlik tedbiridir. Amacı, kişiyi cezalandırmak değil, suçun konusunu oluşturan veya suçtan elde edilen ve bu nitelikleriyle tehlikelilik arz eden ya da haksız kazanç sağlayan varlıkları tekrar suçta kullanılmaktan veya suçtan nemalanmaktan alıkoymaktır. Müsaderenin odağında 'kişi' değil, 'eşya' veya 'kazanç' vardır. **İlkeyle İlişkisi:** Sanığın ölümüyle davaya müsadere yönünden devam edilmesi, cezaların şahsiliği ilkesini ihlal etmez. Çünkü burada amaç, ölen sanığın mirasçılarını cezalandırmak değildir. Amaç, suçla olan bağlantısı nedeniyle mülkiyeti 'kirli' veya 'tehlikeli' hale gelmiş olan bir eşyanın veya haksız bir kazancın, miras yoluyla da olsa mirasçılara geçmesini engellemektir. Yargılama, eşyanın veya kazancın müsadereye tabi olup olmadığını tespit etmek için, mirasçıların katılımıyla devam eder. Bu durum, suçtan kaynaklanan bir değerin, failin ölümüyle aklanmasının önüne geçmeyi hedefler. Dolayısıyla, ceza şahsi olduğu için düşerken, eşyaya/kazanca bağlı bir tedbir olan müsadere için yargılamanın devamı hukuken mümkündür ve cezaların şahsiliği ilkesine aykırı değildir.