'Yardım etmeye azmettirme' kavramı ceza hukuku dogmatiğinde nasıl bir yere sahiptir ve bu fiilin cezai sorumluluğu nasıl belirlenir?

'Yardım etmeye azmettirme', bir kişinin, başka birini, işlenmekte olan veya işlenecek olan bir suça 'yardım etmeye' azmettirmesidir. Burada kişi, doğrudan suçun failini değil, faile yardım edecek olan kişiyi (yardım edeni) suça iştirake teşvik etmektedir. Örneğin, A, B'yi, C'nin işleyeceği soygun suçuna gözcülük yapması (yardım etme fiili) için ikna eder. Ceza hukuku dogmatiğinde bu durum, asli fiile (ana suça) yardım etme olarak kabul edilir. Yani yardım etmeye azmettiren kişi, TCK m. 39 kapsamında 'yardım eden' sıfatıyla sorumlu tutulur. Çünkü bu kişinin eylemi, doğrudan suçun işlenmesine değil, suça yardım edilmesine yöneliktir. Dolayısıyla, fiil üzerindeki hakimiyeti ve haksızlık içeriği, doğrudan azmettirene göre daha azdır. Yardım etmeye azmettirenin cezalandırılabilmesi için, azmettirilen yardım edenin, ana fiilin failine yardıma yönelik icra hareketlerine başlamış olması şarttır. Cezası da TCK m. 39'a göre, asıl suçun cezasından indirim yapılarak belirlenir. Bu durum, iştirak iradesinin ve katkının niteliğine göre sorumluluğun derecelendirilmesi ilkesinin bir sonucudur.