Manevi tazminat davalarında, davacının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilmesinin hukuki dayanağı nedir?

Davacının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilmesinin hukuki dayanağı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 25. maddesinin son fıkrasıdır. Bu fıkra, 'Davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir.' hükmünü içermektedir. Bu, genel yetki kuralına (davalının yerleşim yeri mahkemesi - HMK m. 6) ek olarak, davacıya bir 'seçimlik hak' tanıyan özel bir yetki kuralıdır. Bu özel düzenlemenin amacı, kişilik hakları saldırıya uğrayan ve genellikle mağdur konumunda olan davacının, kendi bulunduğu yerde dava açarak yargıya erişimini kolaylaştırmak ve ek bir külfete (başka bir şehre gitme gibi) katlanmasını önlemektir. Bu, kişilik haklarının korunmasına verilen önemin bir göstergesidir (URL: https://www.zulkufarslan.av.tr/manevi-zararin-para-disinda-yolla-tazmini/).