Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 25.11.2021 tarihli, 2021/7775 E. sayılı kararında, çocuğun velayetinin babaya verilmesinde hangi temel ilkeye dayanılmıştır ve bu ilke belirlenirken hangi somut olgular dikkate alınmıştır?

Anılan Yargıtay kararında, velayetin babaya verilmesinde 'Çocuğun üstün yararı' (BM Çocuk Hakları Sözleşmesi m. 3; TMK m. 339/1 vb.) temel ilkesine dayanılmıştır. Mahkeme, bu soyut ilkeyi somutlaştırırken aşağıdaki olguları dikkate almıştır: 1) Çocuğun Terk Edilmesi: Annenin, henüz 15 aylık bir bebek olan müşterek çocuğu, babanın annesinin kapısına bırakarak terk etmesi, annenin ebeveynlik sorumluluğunu ağır bir şekilde ihmal ettiğini gösteren en önemli olgu olarak kabul edilmiştir. 2) Çocuğun Fiili Bakımı ve Alıştığı Ortam: Terk edilmesinden sonra çocuğun uzunca bir süre baba ve babaannesi tarafından bakıldığı, tüm bakım ve sorumluluğunun bu aile tarafından üstlenildiği ve çocuğun bu sosyal ortama alıştığı tespit edilmiştir. 3) Annenin Durumu ve Farkındalığı: Annenin çocuğu arayıp sormadığı ve hakkında yeterli farkındalığa sahip olmadığı, çocukla birlikte yaşamaya tam hazır olmadığı yönündeki sosyal inceleme raporu bulguları dikkate alınmıştır. 4) Çocuğun Anneyle Bağının Kopukluğu: Çocuğun babanın ailesi tarafından büyütülmesi nedeniyle annesini tanımadığı gerçeği de bir etken olarak değerlendirilmiştir. Bu somut olgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde, çocuğun bedensel, zihinsel ve ruhsal gelişiminin baba yanında kalmasıyla daha iyi sağlanacağı sonucuna varılarak 'çocuğun üstün yararı' gereği velayet babaya verilmiştir (URL: https://or.av.tr/cocugun-velayeti-hangi-durumlarda-anneye-verilmez/).