Yüksek mahkeme üyeliğinde süre sınırının 'içtihat birliği sağlamakla görevli yüksek mahkemelerin istikrara kavuşmuş olan ve kıdemli üyeler tarafından yeni üyelere, aktarılarak nesilden nesile devam eden işleyiş ve teamüller' üzerindeki olumsuz etkisi nedir?

Bu durum, yüksek mahkemelerin 'kurumsal hafızasının' zayıflaması ve 'içtihat geleneğinin' kopması riskini doğurur. Yüksek mahkemeler, sadece kanun metinlerini uygulayan değil, aynı zamanda o metinleri yorumlayarak hukuk yaratan ve bu yorumları zaman içinde istikrarlı bir geleneğe dönüştüren kurumlardır. Bu gelenek, yazılı olmayan işleyiş usulleri, belirli dava türlerine yaklaşımdaki teamüller ve hukuki meselelerin ele alınışındaki metodoloji gibi unsurları içerir. Kıdemli üyeler, bu kurumsal hafızanın ve geleneğin taşıyıcısı ve yeni gelen üyelere aktarıcısıdır. Metinde belirtildiği gibi, üyelerin 12 yıl gibi bir süre sonunda topluca ayrılması, bu aktarım zincirini kırar. Yeni gelen üyeler, yerleşik teamülleri ve içtihatların arkasındaki derinlikli gerekçeleri öğrenme fırsatı bulamadan, sıfırdan bir yaklaşım sergilemek zorunda kalabilirler. Bu durum, yargılamaların yavaşlamasına, içtihatlarda tutarsızlıklara ve öngörülebilirliğin azalmasına, dolayısıyla 'içtihat kalitesinin düşmesine' yol açabilir (URL: https://sen.av.tr/tr/makale/yargitay-ve-danistay-uyeligi-sure-ile-sinirlendirilebilir-mi).