TCK m. 74 uyarınca, 'kamu davasının düşmesi' ve 'cezanın düşmesi' hallerinin, şahsi haklar, tazminat ve yargılama giderleri üzerindeki etkisi nedir? 'Genel af' durumunda yargılama giderleri açısından ne gibi bir istisna bulunmaktadır?
TCK m. 74, bu iki durumun özel hukuk ilişkileri üzerindeki etkisini düzenler. Buna göre: 1) Kamu Davasının Düşmesi (örneğin şikayetten vazgeçme, ölüm, zamanaşımı ile): Kamu davasının düşmesi, malların geri alınması ve uğranılan zararın tazmini için açılan 'şahsi hak davasını' etkilemez. Yani, ceza davası düşse bile, mağdur hukuk mahkemesinde tazminat davası açma hakkını kaybetmez. 2) Cezanın Düşmesi (örneğin özel af, ceza zamanaşımı ile): Kesinleşmiş bir hükümdeki cezanın sonradan düşmesi, hükmün 'şahsi haklar, tazminat ve yargılama giderlerine' ilişkin kısımlarını etkilemez. Bu alacaklar varlığını korur ve infaz edilebilir. Tek istisna 'genel af' halidir. TCK m. 74/3'e göre, genel af durumunda, ceza ve tüm sonuçları ortadan kalktığı için, devlet tarafından yapılan 'yargılama giderleri de istenemez'. Ancak genel af dahi, ödenmiş adli para cezasının veya müsadere edilmiş şeylerin geri alınmasını gerektirmez (TCK m. 74/1) (URL: https://www.zulkufarslan.av.tr/tck-dava-ve-cezanin-dusurulmesi/).