Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin E: 2019/7278 sayılı kararında, 'ByLock' delilinin hukuka uygunluğu konusunda Daire'nin daha önceki kararına atıf yapılması ve bu delilin istihbari nitelikte görülmemesi gerektiği vurgulanmıştır. Bu karara göre, ByLock verilerinin incelenmesi için CMK m. 135'e göre bir karar alınması gerekli midir?

Anılan Yargıtay kararında, yerel mahkemenin ByLock delilini 'istihbari nitelikte' görmesi ve bu delilin incelenmesi için 'CMK 135. maddeye göre karar alınmasının gerekli olmadığına' ilişkin değerlendirmesi 'hukuki dayanaktan yoksun ve yerleşik uygulamalara aykırı' olarak nitelendirilmiştir. Ancak bu eleştiri, sonuca etkili görülmediği için bir bozma nedeni yapılmamıştır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatları, ByLock gibi dijital materyallerden elde edilen verilerin, CMK m. 134 (bilgisayarlarda arama, kopyalama ve elkoyma) kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, CMK m. 135'te düzenlenen 'iletişimin dinlenmesi' tedbirinin ise canlı ve geleceğe yönelik iletişimi kapsadığını belirtmektedir. Karardaki ifade, ByLock verilerinin istihbari bir delil değil, CMK usulüne göre elde edilmiş veya edilmesi gereken 'dijital delil' olduğunu vurgulamaktadır. Dolayısıyla, bu verilerin elde edilmesi ve incelenmesi için CMK m. 135 değil, CMK m. 134'te düzenlenen usullere (hakim kararı, kopyalama, imaj alma vb.) uyulması gerektiği sonucu çıkarılabilir. Karar, CMK 135'in gerekli olmadığını söyleyen yerel mahkeme tespitini eleştirse de, asıl vurgu delilin istihbari değil, hukuki bir delil olduğu yönündedir (URL: https://kadimhukuk.com.tr/makale/ceza-muhakemesi-kanunu-135-madde-cmk/).