818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 49. maddesi (ve 6098 sayılı TBK m. 58) manevi zararın tazmini konusunda hakime ne tür seçenekler sunmaktadır? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2017/4-1398 sayılı kararında, mahkemenin parasal tazminata hükmetmesi neden onanmıştır?

Her iki kanun metnine göre de, kişilik hakkı hukuka aykırı şekilde saldırıya uğrayan kişi, manevi tazminat olarak bir miktar para ödenmesini talep edebilir. Ancak kanun, hakime bu konuda bir takdir yetkisi tanımıştır. Hakim, parasal tazminat yerine başka bir giderim biçimi kararlaştırabilir (örneğin saldırıyı kınayan bir karar vermek ve bunu yayınlatmak gibi), parasal tazminata ek olarak bu yollara başvurabilir veya sadece bu diğer yollarla yetinebilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E: 2017/4-1398, K: 2019/132 sayılı kararında, yerel mahkemenin, davalının eyleminin kötülüğünü ancak parasal bir tazminatla idrak edebileceği, özür beyanı gibi diğer tazmin şekillerinin yeterli tatmini sağlamayacağı ve eylemin davalının yanına kâr kalması sonucunu doğurabileceği yönündeki gerekçesi yerinde bulunmuştur. HGK, hâkimin somut olayın özelliklerini, tarafların durumunu ve eylemin niteliğini dikkate alarak takdir yetkisini kullandığını ve bu takdirin, yani parasal tazminata hükmetmenin, manevi zararın giderilmesi için en uygun yöntem olduğu sonucuna vardığını kabul etmiştir. Bu nedenle, Özel Daire'nin 'kınama kararı verilmeliydi' şeklindeki bozma gerekçesine karşı direnmeyi uygun bulmuştur (URL: https://www.zulkufarslan.av.tr/manevi-zararin-para-disinda-yolla-tazmini/).