Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2/10/2024 tarihli kararı, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçunu (VUK m.359/b) tek bir suç olarak kabul ederken, bu durum, kendi düzenlediği faturayı kullanan fail ile başkasının düzenlediği faturayı kullanan fail arasında bir ceza adaletsizliği yaratır mı?

İlk bakışta bir adaletsizlik yaratıyor gibi görünse de, cezanın bireyselleştirilmesi kuralları bu durumu dengeler. YCGK kararı, her iki durumu da tek bir 'vergi kaçakçılığı suçu' olarak niteler. Ancak bu, her iki faile de aynı cezanın verileceği anlamına gelmez. TCK m.61 uyarınca, hakim temel cezayı belirlerken 'failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını' ve 'suçun işleniş biçimini' dikkate alır. Kendi sahte faturasını hem düzenleyip hem de kullanarak sürece baştan sona hakim olan bir failin kusurunun, sadece başkasının düzenlediği faturayı kullanan bir faile göre daha yoğun olduğu kabul edilebilir. Ayrıca, kendi düzenlediği faturayı kullanan fail, aynı zamanda 'düzenleme' seçimlik hareketini de icra etmiştir. Hakim, bu durumu temel cezayı belirlerken aleyhe bir kriter olarak değerlendirerek, sadece kullanıcı olan faile göre daha ağır bir temel ceza tayin edebilir. Böylece, fiillerin haksızlık içeriğindeki fark, cezanın bireyselleştirilmesi yoluyla giderilmiş olur (or.av.tr/sahte-fatura-duzenleme-ve-kullanma-suclari-vergi-usul-kanunu-m-359/).