İYUK m.52/4'e göre 'Kararın bozulması, kararın yürütülmesini kendiliğinden durdurur.' hükmü, Danıştay'ın sadece 'esastan' bozma kararları için mi geçerlidir, yoksa 'usulden' bozma kararlarını da kapsar mı?

İYUK m.52/4'teki bu hüküm genel bir ifadedir ve kanun metninde bozma kararının niteliği (esastan veya usulden) açısından bir ayrım yapılmamıştır. Dolayısıyla bu kural, hem esasa ilişkin (işlemin hukuka aykırı bulunması gibi) hem de usule ilişkin (görev, yetki, ehliyet eksikliği gibi) nedenlerle verilen tüm bozma kararları için geçerlidir. Danıştay bir ilk derece mahkemesi kararını hangi nedenle bozarsa bozsun, o karar artık hukuken ortadan kalkmış ve uygulanabilirliğini yitirmiştir. Bu nedenle, bozma kararının tebliğiyle birlikte, ilk derece mahkemesi kararının yürütmesi kendiliğinden durur. İdarenin, usulden bozulmuş bir karara dayanarak işlem yapmaya devam etmesi hukuka aykırı olacaktır (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/iyuk-madde-52-temyiz-ve-istinaf-istemlerinde-yurutmenin-durdurulmasi.html).