Bir kişinin, iki ayrı gruba ait sanıklar arasında çıkan ve kimin kime ateş ettiği belli olmayan bir silahlı çatışmada olası kastla öldürülmesi ve merminin hangi taraftan atıldığının tespit edilememesi durumunda, Yargıtay'ın 'şüpheden sanık yararlanır' ilkesini tüm sanıklar lehine uygulayarak beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmesinin (Y1CD-K.2019/1750) temel hukuki gerekçesi nedir?

Bu kararın temel hukuki gerekçesi, ceza sorumluluğunun şahsiliği ilkesi ve 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesinin bir sonucudur. Olayda iki ayrı ve birbirine hasım grup bulunmaktadır. Bu gruplar arasında, üçüncü bir kişiyi öldürmeye yönelik 'ortak bir suç işleme kararı' ve 'iştirak iradesi' yoktur. Her grup kendi adına ve diğer gruba karşı hareket etmektedir. Müşterek faillik hükümleri (TCK m.37) bu nedenle uygulanamaz. Ölüm neticesine yol açan merminin hangi gruptan atıldığı balistik incelemeyle tespit edilemediğinde, ölüm neticesi ile sanıklardan herhangi birinin (veya grubunun) fiili arasında kesin bir 'illiyet bağı' kurulamamaktadır. Bu durum, 'failin kim olduğu' konusunda aşılamayan bir şüphe yaratır. Ceza hukukunda şüphe, sanık aleyhine yorumlanamaz. Bu nedenle, ölüm neticesinden hangi sanığın sorumlu olduğu kesin olarak kanıtlanamadığı için, tüm sanıkların bu suçtan (olası kastla öldürme) beraatine karar verilmesi gerekir (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/olasi-kastla-suca-tesebbus-istirak-ve-haksiz-tahrik.html).