Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 2018/6670 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, bir iş mahkemesi kararının temyiz edilip edilemeyeceğini belirleyen 'kesinlik sınırı' hesaplanırken, alacağın sadece bir kısmının dava edilmiş olması durumunda hangi değer esas alınır?

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, bir kararın temyiz kesinlik sınırının içinde kalıp kalmadığı belirlenirken, sadece dava edilen miktar değil, uyuşmazlığa konu olan 'alacağın tamamı' dikkate alınır. Örneğin, bir işçinin toplamda 5.000 TL'lik kıdem tazminatı alacağı varken, harç yatırmamak veya başka bir nedenle şimdilik 1.000 TL'lik kısmını dava etmiş (kısmi dava) ve mahkeme de bu 1.000 TL'ye hükmetmiş olsun. Karar tarihindeki kesinlik sınırı 2.000 TL ise, bu karar ilk bakışta sınırın altında gibi görünebilir. Ancak Yargıtay'a göre, temyiz sınırının belirlenmesinde dava edilen 1.000 TL değil, davaya konu edilen hakkın tamamı olan 5.000 TL esas alınır. 5.000 TL kesinlik sınırının üzerinde olduğu için, mahkemenin 1.000 TL'ye ilişkin kararı temyiz edilebilir. Bu kural, hak sahiplerinin, davayı küçük parçalara bölerek karşı tarafın temyiz hakkını engellemesinin önüne geçmeyi amaçlar (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-450-yururlukten-kaldirilan-hukumler.html).