Hukuka aykırı bir arama sonucu ele geçen delillerin (yasak delil) durumu karşısında, sanığın bu delillere konu suçu 'ikrar' etmesinin, mahkumiyet kararı verilebilmesi açısından hukuki sonucu nedir?

Hukuka aykırı arama sonucu elde edilen deliller, CMK m. 217/2 uyarınca hükme esas alınamaz. Ancak, sanığın bu yasak delilden bağımsız olarak, özgür iradesiyle suçu 'ikrar' etmesi, hukuki durumu değiştirir. İkrar, tek başına bir delil niteliğindedir (CMK m. 213). Eğer sanığın ikrarı, başka yan delillerle destekleniyorsa ve özgür iradesine dayandığına (baskı, aldatma vb. olmaksızın) dair bir şüphe yoksa, mahkeme sadece bu ikrara ve diğer hukuka uygun delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurabilir. Yargıtay, hukuka aykırı arama olsa bile, sanığın aşamalarda istikrarlı bir şekilde suçu (örn. kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunu) ikrar etmesi halinde, bu ikrarın mahkumiyet için yeterli bir delil olduğuna karar vermektedir (Yargıtay 7. CD, E. 2022/8820, K. 2022/15727). Ancak ikrar yoksa veya ikrarın özgür iradeye dayanmadığına dair şüphe varsa, sadece yasak delile dayanılarak mahkumiyet kurulamaz (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/gecikmesinde-sakinca-bulunan-hal-nedir-cmk.html).