Olası kastla işlenen bir suça 'azmettirme' veya 'yardım etme'nin mümkün olup olmadığını, iştirak teorisi ve olası kastın doğası gereği tartışınız.

Olası kastla işlenen bir suça şerik (azmettiren veya yardım eden) olarak iştirak, doktrinde ve Yargıtay uygulamasında kural olarak mümkün görülmemektedir. Bunun temel nedeni, şerikliğin 'belirli bir suçun işlenmesine yönelik' bir irade gerektirmesidir. Azmettirme (TCK m.38), bir başkasını 'suç işlemeye karar verdirmektir'. Yardım etme (TCK m.39) ise 'suçun işlenmesine yardım etmektir'. Her iki durumda da şerikin iradesi, belirli bir suçun (doğrudan kastla) işlenmesine yöneliktir. Olası kastta ise fail, neticeyi kesin olarak istememekte, sadece öngördüğü neticenin gerçekleşmesini 'kabullenmektedir'. Bu belirsiz ve dolaylı irade yapısı, azmettiren veya yardım edenin belirli bir suça yönelik iradesiyle bağdaşmaz. Failin, azmettirenin kastını aşarak olası kastla başka bir neticeye sebep olması halinde, TCK m. 23 (kasten-taksirle kombinasyonu) gündeme gelebilir, ancak olası kasta azmettirme veya yardım etme olmaz (Yargıtay 6. CD, E. 2015/4196, K. 2016/1287; Yargıtay 1. CD, E. 2021/9639, K. 2021/12696) (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/olasi-kastla-suca-tesebbus-istirak-ve-haksiz-tahrik.html).