HMK m. 331/2'de düzenlenen 'görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararlarından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder' kuralının temel amacını, 'usul ekonomisi' ve 'masrafların aidiyeti' ilkeleri açısından açıklayınız. Bu kuralın, davanın esastan reddedilmesi veya kabul edilmesi durumunda yargılama giderlerinin haksız çıkan tarafa yükletilmesi (HMK m. 326) kuralıyla olan ilişkisi nedir?

HMK m. 331/2'nin temel amacı, 'usul ekonomisi'ni sağlamak ve 'masrafların aidiyeti'ni doğru bir şekilde belirlemektir. Görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkeme, davanın esasını incelememiş, kimin haklı kimin haksız olduğuna karar vermemiştir. Bu aşamada yargılama giderlerini bir tarafa yükletmek, davanın esası sonuçlandığında haksız bir duruma yol açabilir. Örneğin, görevsizlik kararında masraflar davacıya yükletilse, ancak davacı görevli mahkemede davayı kazansa, bu masrafları geri almak için ayrı bir süreç gerekebilir. Kanun koyucu bu karmaşayı önlemek için, bu tür usuli kararlarda yargılama giderlerine hükmedilmemesini, dosyanın gönderildiği görevli/yetkili mahkemenin, davanın esası hakkında nihai kararı verirken tüm yargılama sürecinde yapılan masrafları bir bütün olarak değerlendirip, HMK m. 326 uyarınca haksız çıkan tarafa yükletmesini öngörmüştür. Bu, masrafların tek bir kararla ve davanın esasına göre adil bir şekilde dağıtılmasını sağlar. Dolayısıyla, bu kural, HMK m. 326'nın uygulanmasını erteleyen ve nihai olarak doğru uygulanmasını sağlayan bir usul normudur (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-450-yururlukten-kaldirilan-hukumler.html).