Emniyet Hizmetleri Sınıfı Branş Yönetmeliği'nin 10. maddesinde sayılan branştan çıkarma nedenlerinden olan 'birinci yazılı ikazı aldığı tarihten itibaren bir yıllık süre içerisinde ikinci kez yazılı ikaz edilenler' şartını, disiplin hukukundaki 'tekerrür' kavramıyla karşılaştırarak analiz ediniz. Bu düzenlemenin, personele yönelik keyfi ve sürekli ikazlarla branştan çıkarma yolunun açılmasını önlemedeki rolünü, 'bir yıllık süre' sınırlaması açısından değerlendiriniz.

Bu düzenleme, disiplin hukukundaki 'tekerrür' kurumuna benzer bir mantıkla işler. Tekerrür, bir kişinin belirli bir süre içinde aynı veya benzer nitelikteki bir suçu/fiili yeniden işlemesi halinde daha ağır bir yaptırımla karşılaşmasıdır. Yönetmelikteki bu kural da, personelin tek bir hatalı davranışından ziyade, uyarılmasına rağmen devam eden, süreklilik arz eden olumsuz tutumlarını bir branştan çıkarma sebebi olarak görmektedir. Bu düzenlemenin iki önemli güvence boyutu vardır: **1) Keyfiliğin Önlenmesi:** İdarenin, personelin çok eski bir tarihteki ikazını gerekçe göstererek yeni bir ikazla birleştirip branştan çıkarmasını engeller. İki ikaz arasında 'bir yıllık' bir zaman sınırı koyarak, değerlendirmenin güncel ve birbiriyle ilgili davranışlar üzerinden yapılmasını sağlar. **2) Kendini Düzeltme İmkanı:** Personele, ilk ikazdan sonra davranışlarını düzeltmesi için en azından bir yıllık bir 'temiz sayfa' açma imkanı tanır. Eğer personel bu bir yıllık süre içinde başka bir ikaz almazsa, ilk ikaz branştan çıkarma açısından hukuki etkisini yitirmiş olur. Bu, hem personelin hukuki güvenliğini sağlar hem de idarenin takdir yetkisini objektif ve ölçülebilir bir kritere bağlar (kadimhukuk.com.tr/makale/branstan-cikarma-islemi-iptal-davasi/).