VUK m. 359/b'de düzenlenen suçun, bir 'soyut tehlike suçu' olmasının, suçun unsurları açısından ne anlama geldiğini açıklayınız. Sahte belge düzenlenmesi veya kullanılmasının, fiilen bir 'vergi ziyaı'na (zarara) yol açmasının bu suçun oluşumu için bir şart olup olmadığını tartışınız.

VUK m. 359/b'deki suçun 'soyut tehlike suçu' olarak nitelendirilmesi, suçun tamamlanması için fiilen bir vergi kaybının (vergi ziyaı) meydana gelmesinin zorunlu olmadığı anlamına gelir. Kanun koyucu, sahte belge düzenleme veya kullanma fiillerini, devletin vergi gelirlerini tehlikeye sokma potansiyeli taşıdıkları için, henüz bir zarar doğmasa bile cezalandırmayı tercih etmiştir. Suçun oluşumu için, failin sahte belgeyi düzenlemesi veya vergi beyannamesi gibi bir hukuki işlemde kullanması yeterlidir. Bu eylemlerle, vergi idaresini aldatma ve vergi matrahını aşındırma tehlikesi yaratılmış olur ve suç tamamlanır. Dolayısıyla, vergi dairesinin durumu zamanında fark edip tarhiyatı doğru yapması ve herhangi bir vergi ziyaına uğramaması, suçun oluşumunu engellemez. Zarar, suçun bir unsuru değil, olası bir sonucudur. Bu yapı, TCK'daki birçok sahtecilik suçuyla benzerlik gösterir ve amac,ı tehlikenin ortaya çıktığı en erken aşamada müdahale etmektir (or.av.tr/sahte-fatura-duzenleme-ve-kullanma-suclari-vergi-usul-kanunu-m-359/).