Menfi tespit davasında ispat yükü, genel kural olarak hangi tarafa aittir? Davacının, borcun hiç doğmadığını ileri sürmesi ile borcun doğduğunu ancak sonradan sona erdiğini ileri sürmesi arasında ispat yükü açısından ne fark vardır?

Menfi tespit davasında ispat yükü, davacının iddiasının niteliğine göre değişir. Genel kural, ispat yükünün hukuki ilişkinin (alacağın) varlığını iddia eden davalı alacaklıya ait olmasıdır (TMK m. 6). * **Borcun Hiç Doğmadığı İddiası:** Eğer davacı borçlu, borcun varlığını tamamen inkâr ediyor ve temel bir hukuki ilişkinin hiç kurulmadığını iddia ediyorsa, ispat yükü davalı alacaklıdadır. Davalı, alacağının dayandığı hukuki ilişkiyi ispatlamak zorundadır. * **Borcun Sona Erdiği veya Geçersiz Olduğu İddiası:** Eğer davacı borçlu, borcun dayandığı hukuki ilişkinin varlığını kabul etmekle birlikte, bu borcu ödeme, ibra, takas gibi bir nedenle sonradan ödediğini veya temel ilişkinin (örneğin sözleşmenin feshiyle) geçersiz hale geldiğini iddia ediyorsa, bu 'olumlu vakıaları' (borcu sona erdiren olayları) ileri süren taraf kendisi olduğu için ispat yükü davacı borçluya geçer. (zulkufarslan.av.tr/bedelsizlige-dayali-menfi-tespit-davasi/)