Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun E: 2017/406, K: 2018/458 sayılı kararında, sanığın eyleminin 'nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs' olarak kabul edilmesinin temel sebebi nedir? Kararda suçun hangi nitelikli hali (TCK m. 82/1-d) uygulanmıştır?

YCGK'nın ilgili kararında, sanığın eyleminin 'nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs' olarak kabul edilmesinin temel sebebi, sanığın kastının yaralamayı aştığı ve öldürmeye yönelik olduğunun objektif delillerle sabit olmasıdır. Mahkeme bu sonuca varırken; taraflar arasındaki husumet, kullanılan silahın öldürmeye elverişli bir pompalı tüfek olması, çok sayıda (yaklaşık yedi el) ve etkili mesafeden ateş edilmesi, atışların doğrudan mağdurun bulunduğu aracın hayati bölgelerine (şoför mahalli) yöneltilmesi gibi kriterleri bütüncül olarak değerlendirmiştir. Sonucun yaralama olarak kalması, kastın yaralamaya yönelik olduğunu göstermemiş, elverişli eylemlere rağmen neticenin failin elinde olmayan sebeplerle gerçekleşmediği kabul edilmiştir. Özel Daire bozma ilamında, sanığın eyleminin TCK m. 82/1-d ('kardeşe karşı' işlenmesi) yollamasıyla TCK m. 35 (teşebbüs) uyarınca cezalandırılması gerektiği belirtilmiştir. Dolayısıyla uygulanması istenen nitelikli hal, suçun kardeşe karşı işlenmesidir. (zulkufarslan.av.tr/nitelikli-kasten-oldurme-sucuna-tesebbus/)