Bir ceza davasında sanık, işlediği suçtan dolayı 'pişmanlık göstermemesi' gerekçe gösterilerek hakkında TCK m. 62'deki takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına karar verilmiştir. Yargıtay'a göre bu gerekçe tek başına yeterli ve geçerli midir?

Yargıtay, 'pişmanlık göstermemesi' gibi soyut ve sübjektif gerekçelerin tek başına takdiri indirim hükmünün uygulanmaması için yeterli olmadığını kabul etmektedir. Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2017/3523 E., 2018/562 K. sayılı kararında, sanığın duruşmadaki tutum ve davranışlarına yansıyan somut bir olumsuzluk olmaksızın, sadece 'pişmanlık duyduğu halin gözlenmemesi' gibi soyut bir gerekçeyle TCK m. 62'nin uygulanmamasının 'yasal ve yeterli olmayan gerekçe' olduğuna ve bozma nedeni olduğuna karar verilmiştir. Mahkemenin, failin somut davranışlarına (örneğin duruşma düzenini bozması, saygısız davranması, yalan söylemeye devam etmesi gibi) dayanan objektif gerekçeler sunması gerekir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-299-durusmali-inceleme.html)