TMK m. 166/2 uyarınca, davacının kusurunun daha ağır olduğu hallerde, davalının boşanma davasına itiraz hakkı vardır. Ancak bu itiraz hakkının 'hakkın kötüye kullanılması' olarak nitelendirilebileceği ve boşanmaya karar verilebileceği durumlar nelerdir?

TMK m. 166/2'ye göre, davacının kusuru daha ağır olsa bile, davalının boşanmaya itiraz etmesi şu iki koşulun birlikte varlığı halinde 'hakkın kötüye kullanılması' olarak kabul edilir ve boşanmaya karar verilebilir: 1) Evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer hiçbir hukuki ve fiili yararın kalmamış olması, 2) Davalının itirazının sadece davacıya zarar verme, onu zor durumda bırakma amacı taşıması. Örneğin, fiilen tamamen bitmiş, tarafların yıllardır ayrı yaşadığı, birliğin yeniden kurulma umudunun kalmadığı bir evlilikte, sırf nafaka almaya devam etmek veya eşi cezalandırmak için boşanmaya karşı çıkmak, hakkın kötüye kullanılması (TMK m. 2) olarak değerlendirilebilir ve mahkeme boşanmaya karar verebilir. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/bosanmada-esit-kusur/ - Değerlendirme Bölümü)