Kasten öldürme suçundan yargılanan sanık hakkında yapılan yargılamada, eylemin 'kasten yaralama sonucu ölüme neden olma' suçunu oluşturduğu kanaatine varılmıştır. Bu durumda sanığın kastının öldürmeye değil, yaralamaya yönelik olduğu hangi kriterlere bakılarak belirlenir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun bu konudaki değerlendirmesini bir karar üzerinden açıklayınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu, 2009/1-209 E., 2010/29 K. sayılı kararında, failin kastının öldürmeye mi yoksa yaralamaya mı yönelik olduğunu belirlerken bir dizi objektif ve sübjektif kriteri bir arada değerlendirmiştir. Bu kriterler şunlardır: 1) Olay öncesinde taraflar arasında öldürmeyi gerektirecek ciddi bir husumetin bulunup bulunmadığı, 2) Kullanılan silahın niteliği ve vuruş sayısı (olayda tek bıçak darbesi), 3) Yaranın vücuttaki yeri (olayda bacak bölgesi), 4) Failin eylemine devam etmesine bir engel olmamasına rağmen kendiliğinden son verip vermediği, 5) Olaydan sonraki davranışları (mağdura yardım etmeye çalışması, yardım istemesi). Bu kriterler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye değil yaralamaya yönelik olduğu sonucuna varılırsa, eylem TCK m. 87/4 (kasten yaralama sonucu ölüm) kapsamında değerlendirilmelidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-224-karar-ve-hukumlerde-gerekli-oy-sayisi.html)