'Cezanın bireyselleştirilmesi' ilkesi, ceza hukukunda ne anlama gelir ve bu ilkenin temel yasal dayanağı nedir?

'Cezanın bireyselleştirilmesi' ilkesi, kanunda soyut olarak belirlenen cezanın, somut olayın özelliklerine ve failin kişiliğine göre ayarlanarak uygulanmasıdır. Amaç, adaleti sağlamak ve cezanın ıslah edici fonksiyonunu yerine getirmektir. Bu ilke, her suçun ve her failin aynı olmadığı gerçeğine dayanır. Temel yasal dayanağı, TCK m.61'de düzenlenen 'Cezanın Belirlenmesi' ve TCK m.62'de düzenlenen 'Takdiri İndirim Nedenleri'dir. Hakim, TCK m.61'deki kriterlere (suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar, failin kastının yoğunluğu vb.) göre temel cezayı belirler ve daha sonra TCK m.62'deki şahsi nedenlere (failin geçmişi, yargılama sürecindeki davranışları vb.) göre cezada indirim yapabilir. Bu süreç, cezanın somut olaya 'bireyselleştirilmesidir'. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/Hukukun-Evrensel-ilke-ve-Esaslari)