Ceza muhakemesinde 'delillerin serbestliği' ilkesi ne demektir ve bu ilkenin sınırı nedir?

'Delillerin serbestliği' ilkesi (CMK m.217/2), ceza yargılamasında belirli bir delil türüne bağlı kalınmaksızın, hukuka uygun olan her türlü aracın maddi gerçeğe ulaşmak için delil olarak kullanılabileceği anlamına gelir. Yani kanunda deliller sınırlı sayıda sayılmamıştır. Ancak bu ilke sınırsız değildir. En önemli sınırı, delilin 'hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş' olmasıdır. Hukuka aykırı yöntemlerle (işkence, tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal vb.) elde edilen deliller, maddi gerçeği gösterse bile, hükme esas alınamaz. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/suphe)