Yargıtay ceza dairelerinin, CMK m.299/1 değişikliği sonrası duruşmalı temyiz taleplerini genel olarak reddetme uygulamasının, 'eşitlik ilkesi' açısından eleştirisi nasıl yapılabilir?

Bu uygulama, 'eşitlik ilkesi' açısından iki yönden eleştirilebilir. Birincisi, kanun değişikliğinin yürürlük tarihinden (24.12.2017) önce verilen kararlar için eski hüküm uygulanarak talebe bağlı duruşma yapılırken, bu tarihten sonra verilen kararlar için taleplerin reddedilmesi, sanıklar arasında kanunun yürürlük tarihine dayalı bir eşitsizlik yaratmaktadır. İkincisi, takdir yetkisinin kullanımı keyfiliğe yol açabilecek bir potansiyel taşır. Yargıtay'ın hangi dosyada duruşma açıp hangisinde açmayacağına dair objektif ve öngörülebilir kriterler belirlemeden, benzer hukuki durumdaki sanıklar arasında farklı uygulamalara gitmesi, kanun önünde eşitlik ilkesini zedeleyebilir. Tüm talepleri 'eşitlik' adına reddetmek ise, kanunun tanıdığı hakkı fiilen ortadan kaldırdığı için eşitlik sağlamak yerine hak ihlaline yol açar. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/temyizde-durusmasiz-inceleme-sorunu)