Hukukun evrensel ilkelerinden olan 'Tabii (Doğal) Mahkeme ve Hakim Güvencesi' ile Anayasa m.37'de düzenlenen 'Kanuni Hakim Güvencesi' arasında ne fark vardır? Hangisi sanık lehine daha geniş bir güvence sağlar?

'Tabii Mahkeme Güvencesi', bir kimsenin, suçu işlediği anda veya hukuki uyuşmazlığın doğduğu anda o yer ve konu için kanunen belirlenmiş olan mahkeme dışında başka bir merci önüne çıkarılamayacağını ifade eder. Bu ilke, suç işlendikten sonra 'kişiye özel' veya 'olaya özel' mahkemeler kurulmasını (olağanüstü mahkemeler) yasaklar. 'Kanuni Hakim Güvencesi' (Anayasa m.37) ise, hiç kimsenin kanunen tâbi olduğu mahkemeden başka bir merci önüne çıkarılamayacağını belirtir. Aradaki temel fark, 'tabii hakim' ilkesinin suçtan sonra kanunla dahi mahkemenin görev ve yetkisinin değiştirilmesini yasaklamasıdır. 'Kanuni hakim' ilkesi ise, suçtan sonra çıkarılacak bir kanunla mahkemelerin görev ve yetkilerinin değiştirilmesine imkan tanıyabilir. Bu nedenle, 'Tabii Mahkeme ve Hakim Güvencesi', sanık lehine daha geniş ve mutlak bir güvence sağlar. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/Hukukun-Evrensel-ilke-ve-Esaslari)