Ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile muris muvazaası iddiaları bir arada değerlendirildiğinde, mirasbırakanın temlikteki asıl iradesinin 'minnet duygusu' ve 'gelecekte de bakılacağı inancı' olduğu hangi durumlarda kabul edilebilir? (HGK-K.2020/47 ışığında)

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ilgili kararında, mirasbırakanın zor zamanlarında (ağır hastalık, cezaevi süreci, felçli dönem vb.) diğer çocukları ilgisizken, davalının kendisine ve eşine sürekli bakıp destek olmasının yarattığı minnet duygusu ve ileride de bakmaya devam edeceği inancıyla temlikte bulunduğu kabul edilmiştir. Olayların bu gelişimi, temlikin amacının mirasçıdan mal kaçırmak değil, kendisine sağlanan ve sağlanacak olan bakım ve desteğin karşılığı olduğunu göstermektedir. Bu durumda, temlikin muvazaalı olmadığı sonucuna varılır (HGK-K.2020/47) (olunceye-kadar-bakma-sozlesmesi-nedir.html).