Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 2015/25132 E. sayılı kararında, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi gerekirken imhasına karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır. Müsadere (TCK m.54) ile imha arasında ne gibi hukuki farklar vardır? Bir eşyanın müsaderesi hangi koşullarda mümkündür ve bu karar neden bir 'güvenlik tedbiri' olarak nitelendirilir?

Müsadere ve imha arasında hem amaç hem de hukuki sonuç açısından önemli farklar vardır: 1) İmha: Bir eşyanın fiziksel olarak yok edilmesidir. Genellikle, niteliği itibarıyla bulundurulması, üretilmesi, taşınması veya satılması başlı başına suç oluşturan (örneğin sahte para, uyuşturucu madde) veya insan sağlığı için tehlikeli olan (örneğin bozulmuş gıda) eşyalar için uygulanır. 2) Müsadere (TCK m.54): Suçta kullanılan, suçun işlenmesine tahsis edilen veya suçtan elde edilen eşyanın mülkiyetinin, devlete geçirilmesidir. Müsaderenin amacı, suçun işlenmesini ve ekonomik getiri sağlamasını önlemektir. Müsadere edilen eşya (örneğin kaçakçılıkta kullanılan araba, suçtan elde edilen para) fiziksel olarak yok edilmez, devlet mülkiyetine geçer ve Hazine tarafından değerlendirilebilir. Bir eşyanın müsaderesi için, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılması veya bu suçtan elde edilmesi ve iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerekir. Bu kararın bir 'güvenlik tedbiri' olarak nitelendirilmesinin sebebi, amacının faili cezalandırmak (ceza) değil, gelecekteki suçları önlemek ve suçtan kaynaklanan tehlikeliliği ortadan kaldırmak (tedbir) olmasıdır. Bu nedenle cezaların tabi olduğu birçok kural (örneğin aleyhe bozma yasağı) müsadere için geçerli değildir. Somut kararda mahkeme, kaçak sigaraların 'imhasına' karar vermiştir. Oysa kaçak sigaralar niteliği itibarıyla tehlikeli madde değildir; sadece vergilendirilmemiş ve yasa dışı yollarla ülkeye sokulmuş eşyadır. Bu nedenle doğru olan, 5607 sayılı Kanun m.13 yollamasıyla TCK m.54 uyarınca 'müsaderesine' karar verilmesidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/tck-madde-45-cezalar.html, TCK m.54)