Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı kararında vurgulanan, 'muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği' ilkesi ne anlama gelir?

Bu ilke, bir belgedeki sahteliğin aldatıcılık özelliğinin objektif olması gerektiğini ifade eder. Eğer belge aslında aldatıcı değilse, ancak muhatap kendi hatası, aşırı dikkatsizliği veya özensizliği nedeniyle aldanmışsa, bu durum belgenin aldatma gücü olduğu anlamına gelmez ve sahtecilik suçu oluşmaz. Aldatıcılık, belgenin kendisinde mevcut olmalıdır.